ประวัติความเป็นมาของมหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช

                    มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชเกิดขึ้นจากแนวคิดของกรุงเทพมหานคร ที่ต้องการจะจัดตั้งสถาบันที่ให้การศึกษาเกี่ยวกับการบริหารจัดการเมืองและชุมชนเมือง เพื่อสร้างคนไปตอบสนองความต้องการของเมืองที่มีขนาดใหญ่ขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นเมืองหลวงหรือเมืองในภูมิภาค โดยเน้นแผนการพัฒนาด้านการศึกษาที่ไม่ซ้ำซ้อนกับมหาวิทยาลัยที่มีอยู่ในประเทศ จึงได้มีพระราชบัญญัติมหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานคร พ.ศ. ๒๕๓๓ จัดตั้งมหาวิทยาลัยกรุงเทพมหานครเป็นสถาบันอุดมศึกษาในกำกับของกรุงเทพมหานคร โดยประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ ๑๒ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓ ซึ่งมีผลบังคับใช้ในวันที่ ๑๓ พฤศจิกายน พ.ศ. ๒๕๕๓ ซึ่งต่อมาพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวภูมิพลอดุลยเดชทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ พระราชทานนามมหาวิทยาลัยใหม่ว่า มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราช ซึ่งประกาศในราชกิจจานุเบกษา เมื่อวันที่ ๑๔ มิถุนายน พ.ศ. ๒๕๕๖

 ภาระหน้าที่ของมหาวิทยาลัย

มหาวิทยาลัยนวมินทราธิราชจัดตั้งขึ้นโดยมีวัตถุประสงค์และภาระหน้าที่ดังต่อไปนี้
(๑) ทำการวิจัย ส่งเสริม สนับสนุนการวิจัย เพื่อสร้างหรือพัฒนาองค์ความรู้และนำความรู้นั้นไปใช้ให้เป็นประโยชน์ต่อการพัฒนากรุงเทพมหานคร สังคม และประเทศชาติ
(๒) ผลิตบัณฑิตให้สอดคล้องกับแผนการศึกษาแห่งชาติ แผนพัฒนากรุงเทพมหานครและแผนความร่วมมือระหว่างกรุงเทพมหานครกับองค์กรปกครองส่วนท้องถิ่นอื่น โดยมุ่งเน้นให้บัณฑิตมีความรู้ความสามารถในวิชาชีพ มีคุณธรรม จริยธรรม มีความสำนึกต่อสังคมและมีความใฝ่รู้และเรียนรู้ด้วยตนเอง
(๓) พัฒนาองค์ความรู้ด้านการแพทย์และการสาธารณสุขทุกสาขา โดยเน้นทางด้านเวชศาสตร์เขตเมือง
(๔) พัฒนาองค์ความรู้ด้านการบริหารจัดการเขตเมือง ด้านการปกครองส่วนท้องถิ่นและพัฒนามหานคร
(๕) ให้โอกาสทางการศึกษาที่สอดคล้องกับความต้องการของชุมชนเขตเมืองโดยยึดหลักความเสมอภาค
(๖) บริการทางวิชาการและร่วมมือกับชุมชนในการฝึกและพัฒนาอาชีพ
(๗) ทำนุบำรุงศาสนา ศิลปะ วัฒนธรรม จารีตประเพณี ภูมิปัญญาท้องถิ่น สิ่งแวดล้อม และกีฬา
(๘) ให้บริการทางการแพทย์ การพยาบาล การสาธารณสุข และการบริการทางวิชาการและวิชาชีพ ให้เป็นที่ยอมรับในระดับประเทศและนานาชาติ